μα είχε κουραστεί από όλα..
όλα γύρω της ήταν μια απλή συνήθεια. 'Ολα!

ακόμα και η απουσία των αγαπημένων προσώπων της. πλέον θα γινόταν μια συνήθεια και η απουσία ΕΚΕΙΝΗΣ..
της κοπέλας που πάντα ήταν εκεί, πάντα ήταν κοντά της.. Και τώρα ;;
τώρα την άφησε και κείνη..
Μα πως θα τα αντέξει όλα ;
περπατάει για να πάει στο μάθημα μόνη της ακούγοντας τη συνηθισμένη καταθληπτική μουσική απ'το κινητό της.. και σκεφτόταν, πως όλα τα παλιά πλέον έχουν χαθεί. Όμως θα έρθουν καινούργια. Το θέμα είναι....τα καινούργια τα θέλει ;

-κάθε τέλος και μια αρχή μικρό μου!
-μα εγώ δεν θέλω καινούργια πράγματα! θέλω τις παρέες μου, θέλω τις δικές ΜΟΥ συνήθειες..θέλω εκείνον..τίποτα καινούργιο! μου αρέσουν τα παλιά. Τα έχω συνηθίσει, που καιρό για καινούργια ; ακόμα και την απουσία τους συνήθισα και θα μάθω να ζω με αυτήν. Εξάλλου ποιος νοιάζεται ; ποιος ; ποιος για να νοιαστεί και τώρα ;
- ..
- είδες ; όλα είναι θέμα συνήθειας, οπότε.. Καλημέρα και μια ακόμα μέρα φεύγει με την απουσία της!