..και στο τέλος μπορούμε απλά να κατηγορήσουμε τα αστέρια ή να πούμε στους εαυτούς μας πως δεν ήταν γραφτό να γίνει, πως προσπαθήσαμε, αλλά μέσα μας ξέρουμε πως δε μας φταίνε ούτε τα αστέρια τα παράλληλα σύμπαντα. ΜΕΣΑ ΜΑΣ. Το λάθος ήταν σε μας, στις βόλτες που ακόμα σου χρωστάω και μου χρωστάς. σε κείνα τα μέρη! μακρυά απο την κοινή καθημερινότητα. το μόνο που ήθελα ήταν να φεύγαμε μαζί. μόνοι!  Εκεί που θα είμασταν εγώ και συ. Εκεί που θα σου έλεγα τα πάντα χωρίς να με φοβίζει κάτι. μάλλον,δεν τα καταφέραμε. Μάλλον δε θα τα καταφέρουμε ποτέ. απλά είναι αυτό το βλέμμα που σου ρίχνω και μου ρίχνεις, αυτό που μαρτυράει τα πάντα, που είναι σαν να μου φωνάζει, "ξέρεις, ξέρω, αυτό φτάνει". μα είναι φορές που με κοιτάς λες και είμαι καμιά γνωστή, που δεν έχετε περάσει και κάτι μαζί. ποτέ δεν θα σε καταλάβω, ούτε εσύ εμένα. Δε θα νιώσεις. Δε θα αντιληφθείς το τι πραγματικά γίνεται ! Όμως πως έχω την απέτηση από εσένα να με καταλάβεις ενώ στην πραγματικότητα δεν έχω καταλαβει εγώ η ίδια τον εαυτό μου; τόσο καιρό περίμενα να γίνει, τώρα που έγινε δεν έχω τα κότσια να το διαχειρηστώ. Δεν ξέρω πως.
Φοβάμαι να το αντιμετωπήσω. Έχω αυτό το φόβο οτι όλα θα πάνε κατα διαόλου όπως πάντα, και θα χάσω και έσενα. 

Μη σου τύχει που λένε.

Πιο πολύ από μένα..

απο μικρη σε θυμαμαι, απο 3 χρονων..
παντα να γελας! παντα! ποτε δεν ησουν στεναχωριμενη. θυμαμαι που ερχοσουν να με ξυπνησεις και μου ελεγες " μπουμπουυ. σηκω!"
θυμαμαι που εκλαιγα και σε ζητουσα..
παντα σουν διπλα μου..και ξερω οτι παντα θα εισαι. εχω να σε δω δυο βδομαδες, πρωτη φορα! και μου λειπεις ΤΟΣΟ!
φευγοντας απο το σπιτι μου ελεγες, "ζακετα πηρες; εχει κρυο!, λεφτα; εχεις λεφτα; περιμενε μπορει να μην σου φτασουν"
τις παρασκευες που εφευγες εψαχνα τις κολονιες σου..εκει σε εβρισκα..σε μυριζα και περιμενα να γυρισεις..
οι διακοπες μας, το αρωμα σου, οι αγκαλιες μας, οι βολτες μας..
"εισαι τα παντααα για μενα..παντα να χαμογελας.."

Πιο πολύ από μένα-Μιχάλης Χατζηγιάννης
πιο πολύ απ'όσο φαντάζεσαι
πιο πολύ απ'όσο φοβάσαι
πιο πολύ απ'ότι ονειρεύεσαι..

ειναι αυτο που καποιοι ανθρωποι ειναι ΟΛΗ ΣΟΥ Η ΖΩΗ..
βασικα αξιζεις πολλα..εγω αυτο ξερω..Σ'αγαπαω..ποτε δεν στο χω πει.Σ'αγαπαω οσο κανεναν αλλον ανθρωπο..και εχω πει οτι αν μπορουσαμε να διαλεξουμε εναν θανατο, εγω θα διαλεγα να πεθανω για να σε σωσω.. η καπως ετσι..
ξερω οτι δεν θα το δεις αυτο απλα ηθελα να κανω μια αναρτηση για σενα..! δεν μπορω να πω ολα αυτα που θελω για σενα..απλα εισαι τα παντα..ΑΠΛΑ..

μα είχε κουραστεί από όλα..
όλα γύρω της ήταν μια απλή συνήθεια. 'Ολα!

ακόμα και η απουσία των αγαπημένων προσώπων της. πλέον θα γινόταν μια συνήθεια και η απουσία ΕΚΕΙΝΗΣ..
της κοπέλας που πάντα ήταν εκεί, πάντα ήταν κοντά της.. Και τώρα ;;
τώρα την άφησε και κείνη..
Μα πως θα τα αντέξει όλα ;
περπατάει για να πάει στο μάθημα μόνη της ακούγοντας τη συνηθισμένη καταθληπτική μουσική απ'το κινητό της.. και σκεφτόταν, πως όλα τα παλιά πλέον έχουν χαθεί. Όμως θα έρθουν καινούργια. Το θέμα είναι....τα καινούργια τα θέλει ;

-κάθε τέλος και μια αρχή μικρό μου!
-μα εγώ δεν θέλω καινούργια πράγματα! θέλω τις παρέες μου, θέλω τις δικές ΜΟΥ συνήθειες..θέλω εκείνον..τίποτα καινούργιο! μου αρέσουν τα παλιά. Τα έχω συνηθίσει, που καιρό για καινούργια ; ακόμα και την απουσία τους συνήθισα και θα μάθω να ζω με αυτήν. Εξάλλου ποιος νοιάζεται ; ποιος ; ποιος για να νοιαστεί και τώρα ;
- ..
- είδες ; όλα είναι θέμα συνήθειας, οπότε.. Καλημέρα και μια ακόμα μέρα φεύγει με την απουσία της!

Δε σου στάθηκε κανένας πιο πολύ

Εγώ σ' αγάπησα εδώ

Που να 'σαι τώρα που γυρνάς
Σε ποιο καινούργιο ουρανό χρώματα κλέβεις;
Ένιωσες πάλι τα φτερά
Τι σου 'βαλε ξανά φωτιά
Σε ποιο λιμάνι, ποιο σταθμό, καρδιά γυρεύεις;

Πώς να κρατήσει το κορμί απόψε η νύχτα
Τώρα ο κόσμος έχει χάσει μια στροφή
Εγώ δε μίλησα, για θαύματα δεν είπα

Δε σου στάθηκε κανένας πιο πολύ

Εγώ σ' αγάπησα εδώ
Με τα φεγγάρια της βροχής
Περίμενες τόσο καιρό να ξαποστάσεις
Έφτανε να χαμογελάς
Να σε κοιτάζω όταν ξυπνάς
Κι ούτε που σκέφτηκα ποτέ πως θα ξεχάσεις

Παραμυθάκι μου σκληρό
Όπου κι αν είσαι και γυρνάς
Για μένα εκεί να μη ρωτάς
Εγώ σ' αγάπησα εδώ.

♥la banda pietrastella♥

και καπως ετσι χαιρεταω και γω το καλοκαιρι..
παρολο που δεν μου αρεσε και τοσο..

ομως, ΤΟ ΚΑΘΕ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ ΗΤΑΝ ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ ΥΠΕΡΟΧΟ..
παρασκευη με Δημητρα, αγκαλιες, βολτες, φαγητο, παγωτα, τραγουδια,φωτογραφιες, θαρρος η θαρρος με τα παππουδακια:")♥,  το βραδυ ολες ξαπλωμενες στα πατωματα και βλεπαμε τα αστερια..
Σαββατο πρωι, ξυπνημα με Δημητραααα♥ και ξανα ολες μαζι..βολτες, ποδηλατα, φωτογραφιες, κραξιμο;Ρ, ηλιοθεραπια, βολευ, χωροι στην μεση του χωριου και το βραδυ ολες σπιτι μου, τσιφτετελια, φαγητο, τραγουδια και αστερια..♥
Κυριακη, το ιδιο ξυπνημα, σκαλακια, παγωτο, φωτογραφιες, βολτες, τεραααααααστεια αγκαλια αποχωρισμουυυ και συναντηση ξανα σε 5 μερες στο ιδιο σημειο..

ομως εκεινη η αγκαλια πονεσε πιο πολυ απο ολες..και κεινο το "τα λεμε την παρασκευη ζωη μουυυ" που ξεραμε και οι δυο μας πως δεν θα ναι αληθεια, μα το ειπαμε..

καπως ετσι εφυγε το καλοκαιρι μου..
που αν δεν ηταν αυτα τα ατομα δεν ξερω ΟΥΤΕ και γω τι θα εκανα..
απλα, ενα καλοκαιρι που αξιζε μονο επειδη εισασταν εσεις, τελειωσε..

αααα και ευχαριστωω καποια ξεχωριστα ατομα που γνωρισα αυτο το καλοκαιρι, ΓΙΩΡΓΟΟΟΟΟΟΟΟΟ ευχαριστωωω που καθεσαι και ακους τα παντα♥



..και ειδικα τοτε που φωναζατε κατω απο το σπιτι μου και στο τηλεφωνο,"σ αγαπαμε Στελινα":')♥


ευχαριστω για ολα!
και σας αγαπαω, πολυ! ♥
 

Δημητρα, Μαρια, Ανδρομαχη, Αλεξανδρα, Κατερινα, Χριστινα, Δεσποινα γ, Κωνσταντινα, Δεσποινα χ,  Ανδριανα, Τζωρτζινα, Ιωαννα, Αγγελικη, Μανωλης Τ, Μανωλιο, Μανωλης Ψ, Γιωργος, Γιαννιο, Αντωνης, Μανος Α, Μιχαλιο,  Γιαννης, Χαραλαμπος, και αλλοι..

                                                
                               

                             Η ΠΑΡΕΑ ΜΟΥ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΑ! 

                                                                                                                                                                         the next summer again..♥                                                                                                 

και τωρα?

δεν μπορω να καταλαβω τους ανθρωπους πλεον, δεν μπορω να καταλαβω την λογικη ορισμενων.

εγω ηθελα να εισαι απλα διπλα μου, και το θελω ακομα. γιατι ολοι τα ξεχναν ετσι ολα αυτα? γιατι να μενουν ΑΠΛΑ στα λογια? "ο,τι χρειαστεις, θα ειμαι δω" το ειπαμε ΤΟΣΕΣ φορες, θυμαμαι καθε φορα που τσακωνομασταν στο τελος μου το λεγαμε! τοσες φορες, που εμεινες μονο σε λογια!

Μα εγω σε χρειαζομουν,  τοσες φορες ηθελα να ξεσπασω στα χερια σου μεσα, να με αγκαλιασεις και να μεινω εκει για μερες, να μην κουνισω, να σου πω ο,τι εχω να σου πω, και να εξακολουθεις να μου λες οτι με λατρευεις, παρολο που θα εχω ξεσπασει λεγοντας οσα δεν σου εχω πει. θελω να εισαι διπλα μου, οχι ετσι οπως ολοι νομιζουν, θελω απλα να εισαι εδω οταν σε χρειαζομαι, εξαλλου εγω προσπαθω να ειμαι ΠΑΑΑΑΝΤΑ εκει, ακομα κ αν δε θελεις εσυ, εγω ειμαι. δεν το καταλαβαινεις, αλλα ειμαι!

και αν μπορουσα να αλλαξω κατι απο ΟΛΗ αυτη την κατασταση θα αλλαζα την αρχη, τοτε που τα ειπαμε ολα. Μακαρι να μην ειχε γινει τιποτα. να ειμασταν οπως παλια, να μου τα λες ολα, και να στα λεω ολα!

αλλα απο την αλλη, δεν το θελω αυτο!

θελω ενα καλοκαιρι ΓΑΜΑΤΟ, με σενα μαζι.

να περναμε υπεροχαααααααααααααααααα!

και οχι να 'μαι σκατα, δεν υπαρχει λογος να ειμαι σκατα, ειμαι ετσι γιατι κατι χαλασε μεταξυ μας, και λειπει ενα κομματι απο μενα:$

ετσι νιωθω εστω, μα εγω θελω εσενα. εσενα και τις στιγμες μας, τις παρεες μας και τις ΥΠΕΡΟΧΕΣ αγκαλιες σου.

εισαι απο τα λιγα ατομα, που τα ελεγα ολα και παρολο που δε μου αλλαζες και πολλα εγω ενιωθα τοσο καλα.
μα θελω να μαθω τι ημουν για σενα, τι ημουν!

παρολο που πλεον δεν εισαι κατι για μενα, εκτος απο τον μελλοντικο μου αντρα βεβαιαα:Ρ
απλα φιλαρακοοο να ξερεις πως ΜΟΥ ΛΕΙΠΟΥΜΕ, μου λειπεις εσυυ! τα ματια σου! οι τσακωμοι μας! οι αγκαλιες σου! η φωνη σου οταν ξυπνας!:$♥
τα βυζιααααααα σου που τα κοροιδευω χΔ
γενικα ρε! εσυ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΤΩΡΑ? τωρα που σε χρειαζομαι? ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ?
"Ο,ΤΙ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙΣ ΘΑ ΕΙΜΑΙ ΔΩ" ελα δω τοτε, ΤΩΡΑ.
να με αγκαλιασεις και να μου πεις οτι ΤΙΠΟΤΑ απο οσα εχουν γινει δεν υπηρχε και οτι ΟΛΑ αρχιζουν ΤΩΡΑ. και να μου ψιθυριζεις "Όσο εγώ ΚΑΝΕΝΑΣ................"


που εισαι τωρα που σε χρειαζομαι?  ΠΟΥ?

λιγος θορυβος μεσα στην σιωπη του..

και ξερεις οτι δεν πρεπει να στειλεις..
ομως στελνεις..
ετσι για να κανεις λιγο θορυβο στην σιωπη αναμεσα σας..
στελνεις ενα μηνυμα.. ενα τυπικο "γεια"..
ΤΥΠΙΚΟ..τυπικοτατο.. μιλας τοσο τυπικα σε καποιον που καποτε τον ελεγες ΖΩΗ ΣΟΥ..
και αρχιζετε να μιλατε ..
με απλες συνομιλιες..
κοινες.. οπως με ολους τους αλλους φιλους σου.. μονο που αυτος δν ειναι φιλος..
οταν για καποιον νιωθεις τοοοοοοοοοοοοοσα..οσος καιρος κ αν εχει περασει δν μπορεις να τον θεωρισεις φιλο σου.. ομως ειναι καλα τωρα..
μακρυα σου..και αυτο σε σκοτωνει..ποτε δε θα το αφησω αυτο ετσι:|
οποτε ξαναγυρναμε στην αρχη..
ΚΑΙ ΤΩΡΑ ? ΤΩΡΑ ΤΙ ?
περιμενεις μια απαντηση.. ενα απλο "γειαα" που για σενα θα ειναι σαν να σου στελνει "εεεεεεεεει ηρθα να σου φτιαξω την μερα"
πωωωωωω. κατι τετοια ειναι που σου κανουν ντουπ ντουπ ντουπ την καρδια..
ωπα. ακυρο..
ντουπ ντουπ ειναι αυτες οι αγκαλιες εκεινη τη στιγμη που νομιζεις οτι ΠΕΘΑΝΕΣ .
σε αγκαλιαζει και σε σφιγγει:")
ΠΕΘΑΙΝΩΩΩΩΩ ΟΚΟΚΟΚΟΚ.
λοιπον..
δεν ξερω για σας..αλλα εγω μετα απο μια συνομιλια τυπικη..αρχιζω και τα βγαζω απο μεσα μου..
τα λεω ολα! ολα! ο,τι νιωθω..
και ετσι τα χαλαω ολα..ηη τα φτιαχνω καπως..
*οπως και να'χει..παντα θα σου στελνω να σου υπενθιμιζω 18.08.26 :')♥ 


ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΙΣ ΖΩΗ ΜΟΥ ΟΛΗ .